Το 'Dare' των Human League είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους μου όλων των εποχών. Κυκλοφόρησε το 1981 και ήταν ένα album που άρεσε και στους ροκάδες αλλά και στους καρεκλάδες - θα γελάτε τώρα ή θα κοιτάζετε απορημένοι την οθόνη αλλά αυτός ήταν ο διαχωρισμός (χοντρικά πάντα) τότε, όπου καρεκλάδες όσοι άκουγαν ντίσκο και χορευτική μουσική γενικότερα. Εκεί υπήρχε και το 'Don't You Want Me' που ξέρετε αλλά αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι της πρώτης πλευράς (βινύλιο, δύο πλευρές, Α & Β, χελόοοου!) και θυμάμαι σαν χθες το πως περνούσα καθημερινά από την Σεμέλης, κάτω από το πατρικό μου - το σπίτι της γιαγιάς Ζωής δηλαδή - πηγαίνοντας στο σχολείο και κάποιοι, φοιτητές νομίζω, από ένα ισόγειο με μια πόρτα από τζάμι, το έπαιζαν στη διαπασών και μου έφτιαχνε-έφτιαχναν τη διάθεση κάθε μα κάθε φορά! Μετά το δεύτερο ρεφρέν ο τραγουδιστής τους Philip Oakey σχεδόν ραπάρει και οι λέξεις που μου τραβούσαν την προσοχή πάντα ήταν οι New-York, ice-cream, tv και good times. Για τον Norman Wisdom έμαθα μετά... ;-)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου