Σήμερα είναι Μεγάλο Σάββατο και ήθελα να σας βάλω οπωσδήποτε κάτι από τον Μάνο Χατζιδάκι. Τον θεωρώ τον μεγαλύτερο Έλληνα συνθέτη, ένα τεράστιο κεφάλαιο στην μουσική και στην αισθητική αυτού του τόπου τα τελευταία 60 χρόνια. Δεν ήθελα να σας βάλω κάτι βαρύ και δυσνόητο, δεν ήθελα όμως κιόλας να αρκεστώ σε ένα από τα πολλά, καλά, κινηματογραφικά του, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη ας πούμε. Κατέληξα στον 'Κεμάλ' γιατί έχει να πει μια ιστορία, συν του ότι σας είναι οικείο από μία περσινή σχολική γιορτή (ίσως και από κάποιες παλιότερες). Κάτι που θα καταλάβετε κι οι δυο σας προσέχοντας τους στίχους του, επίσης τεράστιου, συνεργάτη του επί σειρά ετών και επιστήθιου φίλου του, Νίκου Γκάτσου. Είναι η ιστορία του νεαρού Κεμάλ, ο οποίος είναι απόγονος του Σεβάχ του Θαλασσινού. Ξεκινάει και τελειώνει με απαγγελία του Μάνου ενώ στο τραγούδι ακούγεται η Αλίκη Καγιαλόγλου. Αρχικά υπήρχε στον αγγλόφωνο album 'Reflections' που ηχογραφήθηκε στην Νέα-Υόρκη και κυκλοφόρησε το 1970 αλλά 23 χρόνια αργότερα συμπεριλαμβάνεται αυτή η εκτέλεση στον δίσκο 'Αντικατοπτρισμοί' που βγήκε στη δική του δισκογραφική εταιρία, τον περίφημο Σείριο. Επειδή σαν παιδιά μου που είστε σας ξέρω καλά, θεωρώ δεδομένο ότι τώρα ή στο μέλλον θα ερωτευτείτε την μουσική του και θα αρχίσετε να ανακαλύπτετε τους κρυμμένους θησαυρούς της, οι οποίοι θα σας συντροφεύουν σε όλη σας την ζωή - και αυτό δεν είναι υπερβολή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου