Lucio Battisti - Ancora Tu

Η αλήθεια είναι ότι αν δεν μεσολαβούσε η διασκευή της Roisin Murphy των Moloko στο συγκεκριμένο τραγούδι τότε δεν θα διαβάζατε γι'αυτό σήμερα - ή αυτό θα συνέβαινε αρκετά αργότερα. Η σχέση της χώρας μας και των κατοίκων της με την μουσική της γειτονικής Ιταλίας είναι μεγάλη. Ειδικά τις δεκαετίες 60 και 70 η ιταλική μουσική είχε διεισδύσει στην Ελλάδα, σε ραδιόφωνα και πωλήσεις. Το 'Ancora Tu' του Lucio Battisti - ο οποίος έφυγε πρόωρα από της ζωή το 1988 σε ηλικία 55 χρόνων - κυκλοφόρησε το 1976 και έγινε τεράστια επιτυχία. Το θυμόμουν αμυδρά αλλά το αγάπησα κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 2000 όταν οι Aeroplane (ντούετο - τότε - djs και παραγωγών) το έπαιζαν μανιωδώς στα sets τους. Στα συν οι ρομαντικοί αλλά όχι σαχλοί στίχοι.

GusGus - Barry

GusGus κατάγονται από το Reykjavik και τα βασικά τους μέλη είναι οι Stephan Stephensen (President Bongo), Birgir Þórarinsson (Biggi Veira), Daniel Agust και Urður Hákonardóttir (Earth) - πόσο ξένα ακούγονται σ'εμάς τέτοια ονόματα γεμάτα σύμφωνα! Τους γνώρισα το 1995 όταν έβγαλαν το ομώνυμο ντεμπούτο album τους και αγάπησα αμέσως το πρώτο single 'Barry' - λίγο η εταιρία στην οποία ανήκαν (η μυθική 4AD), λίγο τα εξωφυλλάκια και η αισθητική τους, λίγο η sexy, ρετρό, ηλεκτρονική μουσική τους, ε δεν ήθελα και πολύ. Το καλό βέβαια με αυτούς είναι ότι αποδείχθηκαν τελικά καλοί παίκτες μιας και, όχι μόνο είναι ενεργοί μέχρι σήμερα αλλά εξακολουθούν να εξελίσσουν τον ήχο τους φλερτάροντας έντονα με την house μουσική. Θα έρθουν στην Ελλάδα για μία και μοναδική εμφάνιση τον Δεκέμβρη, στην Αθήνα. Λέτε;;;

Portishead - Sour Times

Οι Portishead ανήκουν στην σκηνή του Bristol (και trip-hop της λες) μαζί με τους Massive Attack αλλά αυτό που του κάνει πιο ξεχωριστούς είναι η δραματικότητα της μουσικής του Geoff Barrow και η σπαρακτική ερμηνεία της τραγουδίστριάς τους Beth Gibbons. Το 'Sour Times' κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1994 και ήταν το διαβατήριό τους για την επιτυχία. Ήταν το δεύτερο single τους μέσα από το ντεμπούτο album τους 'Dummy' και έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά του ήχου τους. Πολύ ψυχωπλακωτικό - αν σε πετύχει στις ευαισθησίες σου - αλλά και πολύ δυνατό, τέτοια τραγούδια και τέτοια μουσική (γενικότερα) λείπουν από το σήμερα.

ABBA - Take A Chance On Me

Οι Σουηδοί ABBA αποτελούνται από τους Agnetha Fältskog, Björn Ulvaeus, Benny Andersson και Anni-Frid Lyngstad - απ'τα αρχικά των ονομάτων τους πήρε και το συγκρότημα το όνομά του - φτιάχτηκαν το 1972 και συστήθηκαν στον κόσμο μέσα από την Eurovision του 1974 κερδίζοντας το πρώτο βραβείο με το τραγούδι 'Waterloo'. Μέχρι σήμερα έχουν πουλήσει πάνω από 380 εκατομμύρια δίσκους και για πολλούς θεωρούντα το σπουδαιότερο pop συγκρότημα όλων των εποχών. Η αλήθεια είναι ότι πραγματικά ήξερα να φτιάχνουν τέλεια singles και αυτό που τους έκανε να μην χάσουν την λάμψη τους μέχρι σήμερα είναι το γεγονός του ότι διαλύθηκαν - αν και ποτέ δεν το ανακοίνωσαν επίσημα - στο απώγειο της καριέρας τους, στα τέλη του 1982 με αρχές 1983. Επίσης σημαντικό είναι το ότι μέχρι σήμερα σταθερά αρνούνται τους πακτωλούς χρημάτων που τους προσφέρουν για να εμφανιστούν ξανά μαζί σε μια συναυλία. Respect. Το 'Take A Chance On Me' κυκλοφόρησε το 1978, υπήρχε στο 5ο album τους, είναι ένα από τα πιο γνωστά τους τραγούδια, το ίδιο και το video-clip του - το οποίο κόπιαραν οι Erasure όταν το διασκεύασαν το 1992 για το #1 EP τους 'ABBA-esque' στο οποίο διασκεύαζαν 4 hits του αγαπημένου κουαρτέτου.

Frankie Goes To Hollywood - Relax

Αυτό είναι ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια της δεκαετίας του ογδόντα και το ντεμπούτο single των Frankie Goes To Hollywood. Το συγκρότημα από το Liverpool πριν κλείσει συμβόλαιο με την θρυλική εταιρία ZTT του Trevor Horn - ο οποίος τους έκανε την παραγωγή δίνοντας στο 'Relax' όπως και στα υπόλοιπα τραγούδια τους το μαγικό του άγγιγμα - είχε δημιουργήσει ντόρο εξαιτίας των εξεζητημένων live εμφανίσεών του. Το τραγούδι απαγορεύτηκε σε πολλές χώρες λόγω των προκλητικών του στίχων και του εξίσου προκλητικού video-clip του (γι'αυτό και γυρίστηκαν άλλα δύο, ένα εκ των οποίων συμπεριλαμβάνονταν στην ταινία 'Body Double' - αυτό που σας έβαλα) αλλά αυτό δεν το εμπόδισε να γίνει τεράστια επιτυχία πουλώντας εκατομμύρια αντίτυπα! Ο τραγουδιστής τους Holly Johnson εξακολουθεί να ηχογραφεί μουσική - αυτές τις μέρες μάλιστα κυκλοφόρησε το νέο του τραγούδι 'Follow Your Heart'.

Suede - Animal Nitrate

Όπως οι Smiths συνδύασαν την εκρηκτική προσωπικότητα, την αινιγματική σεξουαλικότητα και το στιχουργικό ταλέντο του τραγουδιστή τους με την φρεσκάδα, την δύναμη και την δημιουργικότητα του κιθαρίστα τους, έτσι ακριβώς έκαναν και οι Suede με τον Brett Anderson και τον Bernard Butler αντίστοιχα. Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο album τους το 1993 και η μεγαλύτερη επιτυχία μέσα απ'αυτό ήταν το τρίτο single με τίτλο 'Animal Nitrate'. Άλλο ένα από τα συγκροτήματα που είχα την τύχη (ευλογία) να δω ζωντανά στον Μύλο την εποχή που δούλευα στο 88,5. Το 2003 έδωσαν την τελευταία τους συναυλία αλλά λιγότερο από 10 χρόνια μετά επανασυνδέθηκαν με διαφορετική σύνθεση και τώρα βρίσκονται στο studio για νέο δίσκο - αν και, ως γνωστόν, δύσκολα επαναλαμβάνεται το παρελθόν...

Roxette - The Look

Οι Roxette είναι ένα ντουέτο από την Σουηδία, αποτελούνται από την Marie Fredriksson και τον Per Gessle και γνώρισαν αρκετές επιτυχίες στα nineties - οι περισσότερες εκ των οποίων ήταν μπαλάντες. Μας συστήθηκαν με το 'The Look' μέσα από το πρώτο album τους με τίτλο 'Sharp Look!' κι εγώ τους έμαθα από τον φίλο και μέντορά μου (μιας και η πρώτη μου μεγάλη δουλειά σαν dj ήταν βοηθός του στην L'Apogee) Γιάννη Σακελλαρίου. Ποτέ δεν υπήρξα θαυμαστής του εύπεπτου pop-rock στυλ τους αν και σήμερα που ξανακούω τις επιτυχίες τους ο παράγοντας νοσταλγία με έχει κάνει λιγότερο αρνητικό απέναντί τους. Το τραγούδι αυτό - κι εδώ είναι το αστείο - το μάθατε φυσικά πρώτα από την διασκευή του Τάκη Αντωνιάδη με τίτλο "Είναι Σκληρή" (cult) το οποίο και αφιερώναμε όλοι στην μαμά σας (γέλιο, θυμάστε;)...

La Roux - In For The Kill

Και πριν καλά καλά το καταλάβω έρχεται το 2009 και η ηλεκτρονική pop που πατάει στα eighties γίνεται μόδα και γνωρίζει επιτυχία! Οι πρώτοι που το κατάφεραν αυτό - γιατί ακολούθησαν άπειροι και η μόδα κρατάει μέχρι σήμερα - ήταν το βρετανικό ντουέτο των La Roux με το 'In For The Kill' - έστω και με μια μικρή βοήθεια από τον Skrillex που του έκανε το πιο πετυχημένο remix. Η Elly Jackson μοιάζει σαν να βγήκε από την ταινία 'Blade Runner' και ο Ben Langmaid είναι ο αφανής ήρωας που κρύβεται πίσω από τα synthesizers του - αν και διάβασα ότι φέτος δεν θα συμμετέχει πια στο συγκρότημα. Τα πρώτα δείγματα της νέας τους (της) δουλειάς πάντως είναι σχεδόν συγκλονιστικά - το 'Let Me Down Gently' τους είναι για μένα το καλύτερο τραγούδι του 2014 μέχρι σήμερα...

Amy Winehouse - Back To Black

Η Amy Winehouse πρόλαβε να κυκλοφορήσει μόνο δύο δίσκους πριν "φύγει" από αυτόν τον κόσμο σαν μέλος του μαύρου "27 Club" στις 23 Ιουλίου του 2011 (ναρκωτικά η επίσημη αιτία, κατάθλιψη η ανεπίσημη) αλλά τι δίσκοι ήταν αυτοί! Τι φωνή! Τι μεγαλείο! Το 'Back To Black' είναι το ομώνυμο single μέσα από το δεύτερο album της που κυκλοφόρησε το 2006 και νομίζω είναι το πιο αγαπημένο μου τραγούδι της. Όπως και ολόκληρο το LP είναι σε παραγωγή του Mark Ronson (ο οποίος ουσιαστικά της έφτιαξε την καριέρα με τον μοντέρνο/ρετρό ήχο με τον οποίο έντυσε τις συνθέσεις της και αυτή με την σειρά της - λόγω φωνής - τον έκανε έναν από τους πιο διάσημους παραγωγούς στον πλανήτη) και κάθε φορά που το ακούω με συγκινεί και μου θυμίζει την στιγμή που άκουσα την είδηση του θανάτου της: ήμουν στο Manassu, έπαιζα μουσική και μου έστειλε μήνυμα στο κινητό ο Γιάννης. Κόπηκαν τα πόδια μου και χρειάστηκα χρόνο για να επανέλθω - και δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν τα κατάφερα κιόλας εκείνο το βράδυ...

Manu Chao - Clandestino

Ο José-Manuel Thomas Arthur Chao ή σκέτο Manu Chao είναι μισός Γάλλος και μισός Ισπανός, ξεκίνησε την καριέρα του με το συγκρότημα των Mano Negra (τους οποίους είδαμε με την μαμά στο Ροδον, ένα ιστορικό live club της Αθήνας το οποίο έχει πολλά χρόνια που έκλεισε, κάποια στιγμή στα nineties) και το 'Clandestino' είναι το ομώνυμο τραγούδι από τον πρώτο προσωπικό του δίσκο που βγήκε το 2000. Ετοιμαζόμαστε Άγγελε να πάμε στην συναυλία του στο λιμάνι την Δευτέρα που μας έρχεται (24 Ιουνίου του 2014) οπότε σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να μάθεις δυο πράγματα παραπάνω γι'αυτόν τον μουσικό του κόσμου, που έχει παντρέψει μουσικά είδη, ήχους και γλώσσες. Μετανάστης (δηλαδή clandestino) και ο ίδιος, όλα του τα τραγούδια είναι βαθιά πολιτικοποιημένα και απευθύνονται σ'ένα εναλλακτικό κοινό με ανησυχίες. Στην Ελλάδα τον λατρεύουν σαν Θεό και στην συναυλία του μεθαύριο προβλέπεται πανικός...

Cyndi Lauper - Girls Just Want To Have Fun

Ίσως σήμερα να σας είναι δύσκολο να το φανταστείτε αλλά το 1983 η Cyndi Lauper δεν ήταν απλώς το αντίπαλο δέος της Madonna. Ήταν το φαβορί για μια τεράστια καριέρα στην μουσική βιομηχανία - την οποία τελικά όμως έκανε η αντίπαλός της. Και οι δύο είχαν ιδιαίτερο look - το οποία αντέγραφαν τα κοριτσάκια της εποχής - αλλά η πρώτη είχε φωνάρα ενώ η δεύτερη είχε μια, μετά βίας συμπαθητική, φωνούλα. Σε όλα αυτά προσθέστε κι ένα πρώτο album, το 'She's So Unusual', το οποίο έσκισε σε πωλήσεις και καταλαβαίνετε γιατί όλοι στοιχημάτιζαν στο δικό της όνομα. Σ'αυτόν τον δίσκο υπήρχε και το τεράστιο hit 'Girls Just Want To Have Fun', το οποίο έμεινε μέχρι σήμερα σαν eighties (φεμινιστικό) classic. Η συνέχεια της καριέρας της δεν ήταν το ίδιο εντυπωσιακή - αν και μέχρι σήμερα κάνει συναυλίες κι έχει ένα πιστό κοινό που την ακολουθεί.

Moby - Extreme Ways

Ο Moby είναι ένας Αμερικανός guru της electronica, διάσημος τόσο για τα τραγούδια του (πολλά εκ των οποίων χρησιμοποιήθηκαν για να ντύσουν ηχητικά διαφημίσεις - ειδικά αυτά από το album του 'Play') όσο και για την ακτιβιστική του δράση (είναι γνωστή η αγάπη του για τα ζώα αλλά και το γεγγονός του ότι είναι vegetarian). Το 'Extreme Ways' είναι ένα ένα από τα τραγούδια του τα οποία ερμηνεύει ο ίδιος - στα περισσότερα σαμπλάρει ή χρησιμοποιεί άλλους τραγουδιστές - και ενώ δεν τον λες και τον πιο καλλίφωνο άνθρωπο στον πλανήτη, βγάζει ένα συναίσθημα που το κάνει συγκλονιστικό. Ήταν το δεύτερο single του από το album '18', πρωτοκυκλοφόρησε το 2012 αλλά ξαναηχογραφήθηκε από τον ίδιο για τις ανάγκες των ταινιών με ήρωα τον Bourne, των οποίων ήταν το βασικό θέμα - εκπληκτικές περιπέτειες, αξίζει να τις δείτε. 

Alan Parsons Project - Eye In The Sky

Οι Βρετανοί Alan Parsons Project φτιάχτηκαν το 1975, κράτησαν 15 χρόνια και αποτελούνταν από τους Alan Parsons (απ'όπου πήραν και το όνομά τους) και Eric Woolfson - με την συμμετοχή κάποιων sessions μουσικών. Σήμερα το progressive rock τους μπορεί να φαντάζει ρετρό και παρωχημένο αλλά τότε που ήμουν 13 το 'Eye In The Sky', μέσα από το ομώνυμο έκτο album τους, φάνταζε γλυκό, συναισθηματικό, όμορφο. Βασικά είναι από τα τραγούδια που ακόμη και σήμερα με συγκινούν με την απλότητά τους αλλά έχω και σ'ένα άλλο τους αδυναμία. Για την ακρίβεια σήμερα ήμουν μεταξύ των δύο. Το άλλο είναι το 'Mammagamma', ένα θεϊκό instrumental το οποίο ακούγεται αίστευτα σύγχρονο σήμερα - σχεδόν προπομπός της nu-disco σκηνής.

Prince - When Doves Cry

Και ξαφνικά σκέφτομαι: Prince! Και μετά λέω μπα, θα έχω βάλει μάλλον (alzheimer). Αφού διαπίστωσα τελικά ότι δεν το είχα κάνει ξεκίνησα να γράφω. Ο Prince Rogers Nelson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε το 1959 στην Μιννεάπολη, το 1975 μπήκε στο συγκρότημα 94 East - μέλη των οποίων θα συμμετείχαν στο συγκρότημα που τον πλαισίωνε τα επόμενα χρόνια, τους Family - και το 1978 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο 'For You'. Το 'When Doves Cry' - το πιο αγαπημένο μου τραγούδι του - βγήκε το 1984 και υπήρχε στο soundtrack της ταινίας στην οποία πρωταγωνιστούσε και τον έκανε star πρώτου μεγέθους, 'Purple Rain'. Ήταν μια προσθήκη σχεδόν της τελευταίας στιγμής, όπως είπε αργότερα ο ίδιος, και η εταιρία του αρχικά δεν το έκανε δεκτό γιατί δεν είχε... bassline! Τελικά έγινε το πρώτο του #1 δικαιώνοντας την επιμονή του και θεωρείται ένα από τα highlights της τεράστιας καριέρας του.

Beastie Boys - (You Gotta) Fight For Your Right (To Party)

Οι Beastie Boys εμφανίστηκαν στο μουσικό στερέωμα το 1986 με αυτό το τραγούδι, το πρώτο τους single μέσα από το ντεμπούτο album τους 'Licenced To Ill'. Ο Michael "Mike D" Diamond, ο Adam "MCA" Yauch και ο Adam "Ad-Rock" Horovit, με την βοήθεια του μοναδικού παραγωγού Rick Rubin - ο οποίος ενίοτε έκανε τον dj στις συναυλίες τους και ήταν αυτός που τους εξασφάλισε συμβόλαιο με την ιστορική εταιρία Def Jam στην οποία συμμετείχαν οι σημαντικότεροι μουσικοί του είδους - έφτιαξαν ένα επικό τραγούδι που συνοδευότανε από ένα εξίσου θεϊκό και απόλυτα ταιριαστό video-clip. Το '(You Gotta) Fight For Your Right (To Party)', με τις σκληρές κιθάρες και τις έξυπνες ρίμες ήταν μόνο η αρχή μιας σημαντικής καριέρας η οποία τελείωσε άδοξα με τον θάνατο (από καρκίνο) του Adam Yauch στις 4 Μαίου του 2012.

Bob Dylan - The Times Are A-Changin'

Δεν είναι πολύ ευγενικό και πολιτικά ορθό αλλά θα ξεκινήσω λέγοντάς σας ότι δεν τρελαίνομαι για τον Bob Dylan, αν και (φυσικά) τον σέβομαι απεριόριστα - αν δεν το έκανα θα ήταν σχεδόν ασέβεια προς την μουσική γενικότερα. Ο ήχος του πολύ αμερικάνικος, η φωνή του σχεδόν εκνευριστική - ξέρω, ιεροσυλία θα έλεγαν οι περισσότεροι. Κι όμως, όλα τα ακούς αλλιώτικα γνωρίζοντας ότι αυτός ο άνθρωπος με το πολιτικοποιημένο του τραγούδι άλλαξε τον ρου της ιστορίας και επηρρέασε όσο κανένας άλλος τους μουσικούς των τελευταίων 50 χρόνων, ξένους αλλά και Έλληνες όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος. Το 'The Times Are A-Changin' είναι το ομώνυμο τραγούδι μέσα από τον τρίτο του δίσκο που βγήκε το 1964, συνοψίζει τέλεια το κλίμα των sixties και θεωρείται από πολλούς το εμβληματικότερό του. Έρχεται στην χώρα μας για δύο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και αν θέλετε να δείτε έναν ζωντανό θρύλο της rock από κοντά, πολύ θα χαρώ να σας πάω

Pink Floyd - Another Brick In The Wall

Το 1979 ένα από τα θρυλικότερα βρετανικά συγκροτήματα στην ιστορία της μουσικής κυκλοφόρησε την rock opera με τίτλο 'The Wall'. Χωρίζονταν σε τρία μέρη, το πρώτο είχε τίτλο "Reminiscing", το δεύτερο "Education" και το τρίτο "Drugs". Τρία χρόνια αργότερα βγήκε στους κινηματογράφους και η ομώνυμη ταινία σε σκηνοθεσία Alan Parker. Το αδιαμφισβήτητο highlight του μυθικού αυτού album που έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές εφήβων (ηλικιακά αλλά και στην ψυχή) ήταν το 'Another Brick In The Wall', #1 σχεδόν σε κάθε χώρα σε ολόκληρο τον πλανήτη και ένα ένα τραγούδι που αντέχει μέχρι σήμερα γιατί κατάφερε να παντρέψει την progrssive rock αισθητική τους με την disco της εποχής και ένα πολιτικό μήνυμα που ήταν τόσο δυνατό ώστε κατάφερε να μείνει διαχρονικό: η πολιτική ισοπέδωσης των δυτικών κοινωνιών η οποία ξεκινάει την πολτοποίηση και την ισοπέδωση των προσωπικοτήτων από το σχολείο ακόμα (ελπίζω να μην βρείτε εντελώς ακαταλαβίστικη την περιγραφή μου και να αφιερώσετε λίγο χρόνο ψάχνοντας και για το τραγούδι αλλά και για τους Pink Floyd και την ιστορία τους γενικότερα).

Hot Chocolate - Put Your Love In Me

Το 'Put Your Love In Me' των Βρετανών Hot Chocolate δεν είναι το πιο γνωστό τους τραγούδι είναι όμως για μένα το καλύτερό τους - και μάλιστα με διαφορά. Ενώ γενικά το συγκρότημα ανήκει στην soul σκηνή, το συγκεκριμένο single τους που βγήκε το 1977 είναι πιο πειραματικό, πιο pop ή και rock. Στα 17 μου ήμουν πολύ τυχερός και δούλευα στην μεγαλύτερη discotheque της εποχής στο πλευρό του (συγχωρεμένου) Γιάννη Σακελλαρίου, ενός από τους πιο δημοφιλείς djs και ραδιοφωνικούς παραγωγούς της εποχής, ο οποίος συστήνοντάς μου το συγκεκριμένο τραγούδι μου είπε το αξέχαστο: ξέρεις πόσα παιδιά γεννιόντουσαν τότε υπό τους ήχους του 'Put Your Love In Me'; Πρόσφατα το διασκεύασαν και οι Tindersticks (θα σας μιλήσω σύντομα γι'αυτούς) για τις ανάγκες της ταινίας 'Les Salauds', αν και νομίζω ότι η φαλτσέτο φωνή του Errol Brown του πάει πιο πολύ.

Roxy Music - Love Is The Drug

Το είδος μουσικής που παίζουν οι Roxy Music χαρακτηρίζεται ως art-rock, αν και οι ταμπέλες είναι απλώς για να εξυπηρετούν δισκοπωλεία και δισκοκριτικές. Το 'Siren' ήταν το πέμπτο album του βρετανικού συγκροτήματος, κυκλοφόρησε το 1975 και το 'Love Is The Drug' υπήρξε η μεγαλύτερη επιτυχία μέσα από αυτό. Σαν πιπεράτη πληροφορία να σας πω ότι ο τραγουδιστής τους, ο μεγάλος Bryan Ferry - φοβερός ερμηνευτής, χαρισματικός performer αλλά και ένας από τους πιο καλοντυμένους άνθρώπους στην μουσική βιομηχανία - είχε (έχει) μεγάλη αδυναμία στο ωραίο φύλο και ήταν αυτός που επιμελούνταν τα θρυλικά εξώφυλλα των δίσκων τους, από τα οποία έχουν περάσει τα σημαντικότερα μοντέλα των 70's και των 80's - οι φήμες τα θέλουν να έχουν περάσει και από την κρεβατοκάμαρά του. Το εν λόγω τραγούδι έχει γνωρίσει άπειρα remixes με πιο πετυχημένο αυτό του 1996 από τον Rollo και την Sister Bliss των Faithless.

Sade - No Ordinary Love

Θα μπορούσα να βάλω κυριολεκτικά οποιοδήποτε τραγούδι της κουκλάρας, φωνάρας, κτλ, Sade Adu αλλά διάλεξα αυτό και γιατί είναι κομματάρα αλλά και γιατί έχει υπέροχο video. Από τα συναυλιακά μου απωθημένα το βρετανικό αυτό συγκρότημα που πήρε το όνομά του από την χαρισματική του ερμηνεύτρια. Το μείγμα soul/jazz/funk που φτιάχνουν είναι μοναδικό και διαχρονικό, ξκάθε δουλειά τους άρτια σε κάθε επίπεδο. Υπήρχε μια εποχή - δεκαετίες ολόκληρες μην σας πω - που όλα τα μπαράκια έπαιζαν Sade, ολόκληρα albums! Κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο το 1984 μαγεύοντας κοινό και κριτικούς ενώ το 'No Ordinary Love', το οποίο σίγουρα έχετε ακούσει και σας είναι γνωστό, ήταν το πρώτο single από τον τέταρτο με τίτλο 'Love Deluxe'.

De La Soul - Me, Myself & I

Κι όμως, η rap μουσική δεν έχει να κάνει μόνο με συμμορίες, γκόμενες, όπλα και ναρκωτικά. Μπορεί να έχει να κάνει και με την αγάπη και με την αθωότητα και με την ομορφιά. Αυτό πρεσβεύουν οι De La Soul από το 1989 που εμφανίστηκαν στην δισκογραφία με αυτό το τραγούδι, μια πρώτη γεύση του παρθενικού τους album '3 Feet High & Rising' που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά και μας καλωσόρισε στο concept τους που ονόμασαν daisy age. Το τραγούδι είναι και στην λίστα του Rock and Roll Hall of Fame με τα 500 Songs that Shaped Rock and Roll. Κάτι άλλο ενδιαφέρον είναι ότι στην Αμερική το 12" του είχε 3 πλευρές. Ναι, αυτό δεν γίνεται, απλώς ήταν ένας τρόπος να περιγράψουν ότι στην δεύτερη πλευρά του βινυλίου υπήρχαν δύο αυλάκια που έτρεχαν παράλληλα και ανάλογα με το που ακουμπούσε η βελόνα του πικάπ έπαιζε και το αντίστοιχο τραγούδι (μην ρωτάτε αν το έχω, φυσικά είναι η απάντηση - χε, χε).

Bruce Springsteen - Dancing In The Dark

Ο Bruce Springsteen είναι Θεός. Μου πήρε καιρό να το συνειδητοποιήσω γιατί είχα (έχω αλλά λιγότερο) θέμα με την Αμερική και τα μουσικά της προϊόντα και όταν βγήκε το υπερεπιτυχημένο album του 'Born In The U.S.A.' το 1984, εγώ ήμουν βυθισμένος στο βρετανικό νέο-κύμα (δηλαδή new-wave) και παρότι μου άρεσε, το αδίκησα. Είναι ένας εκπληκτικός δίσκος-ορόσημο για την καριέρα του Αφεντικού (Boss) όπως είναι το παρατσούκλι του. Σήμερα τον αγαπάω και θεωρώ ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες οποιουδήποτε μουσικού είδους των τελευταίων δεκαετιών. Ελπίζω να καταφέρω να τον δω live - οι συναυλίες του κρατάνε παραπάνω από 3 ώρες και ο ίδιος έχει περισσότερη ενέργεια κι από 20χρονο στην σκηνή! Διάλεξα το 'Dancing In The Dark' γιατί ίσως το έχει πάρει το αυτί σας κάπου. Αν όχι θα το βρείτε σίγουρα ευχάριστο και βλέποντας το video-clip του θα καμαρώσετε την έφηβη Courteney Cox ου ανεβαίνει και χορεύει μαζί του στο τέλος - γνωστή ως Monica από το σήριαλ 'Friends'.

Bob Marley & The Wailers - Is This Love

Στο σύμπαν του Bob Marley τα πράγματα ήταν απλά: αγάπη, αγάπη και αγάπη. Έτσι όπως θα έπρεπε να ήταν και στην πραγματική ζωή. Για όλους. Αυτή ήταν η κληρονομιά που άφησε πίσω του φεύγοντας από τούτο τον κόσμο το 1981 σε ηλικία μόλις 36 ετών. Είναι ο πιο γνωστός καλλιτέχνης της reggae με τεράστιες πωλήσεις οι περισσότερες εκ των οποίων μετά θάνατο. Έκανε πασίγνωστη την πατρίδα του την Τζαμάικα σε όλον τον κόσμο. Το 'Is This Love' είναι ένα μόνο από τα πασίγνωστα τραγούδια που σκάρωσε με την μπάντα του, τους Wailers, και ένα από αυτά που θα τραγουδιούνται και θα περνάνε από γενιά σε γενιά. Το νόημά του απλό και εύληπτο, και με το τραγούδι αυτό συμβαίνει ότι και με το συγκεκριμένο μουσικό είδος: ή το λατρεύεις ή το μισείς. Εσείς σε ποιαν κατηγορία ανήκετε καμάρια μου; Ή μάλλον, μισό λεπτό, είναι Ιούνιος, ντάλα μεσημέρι και βρίσκεστε σ'ένα beach bar μ'ένα χυμό ανανά στο χέρι και ο dj βάζει αυτό το τραγούδι. Το νιώθετε τώρα;

Hercules & Love Affair feat. Antony Hegarty - Blind

Το 'Blind', τραγούδι με το οποίο μας συστήθηκαν οι Hercules & Love Affair, κυκλοφόρησε το 2008 και ήταν όχι μόνο το καλύτερό μου εκείνης της χρονιάς αλλά και το καλύτερό μου εκείνης της δεκαετίας. Η αντίθεση που έκαναν τα λυπητερά φωνητικά του Antony Hegarty των Antony & The Johnsons με τα χορευτικά, σχεδόν disco, beats του Νεοϋορκέζου Andy Butler ήταν κάτι το εκπληκτικό για τ'αυτιά και την ψυχή μου - αν και όχι για τα μάτια μου, μιας και το video-clip του είναι ένα από τα πιο βαρετά και αταίριαστα σε τραγούδι που έχω ακούσει ποτέ. Πρέπει να σας πω ότι η φίλη μου η Nomi (μετέπειτα γνωστή ως Jessica 6) ξεκίνησε μ'αυτό το συγκρότημα συμμετέχοντας στο ντεμπούτο album τους που βγήκε την ίδια χρονιά αλλά και στην παρθενική τους περιοδεία η οποία έφτασε μέχρι την χώρα μας.

Quincy Jones & His Orchestra - Soul Bossa Nova

Οι νεότερες γενιές γνωρίζουν τον Quincy Jones μόνο από την συνεργασία του με τον Michael Jackson. Η αλήθεια είναι πως και μόνο η παραγωγή του θρυλικού album 'Thriller' θα μπορούσε να του χαρίσει μία θέση στην αιωνιότητα. Έλα μου όμως που η ιστορία του είναι πολύ μεγαλύτερη και ξεκινάει από την δεκαετίς του 50! Κάτοχος 27 βραβείων Grammy - με υποψηφιότητες που φτάνουν το μυθικό νούμερο 79 - είναι όχι μόνο ένας από τους πιο ταλαντούζους μουσικούς της jazz αλλά και ένα φοβερός συνθέτης, ένας βιρτουόζος μαέστρος κι ένας μοναδικός παραγωγός. Το 'Soul Bossa Nova' μέσα από τον δίσκο του 1962 'Big Band Bossa Nova' είναι μία από τις χαρακτηριστικές του συνθέσεις την οποία δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχετε ακούσει κάπου - για παράδειγμα στην ταινία 'Austin Powers'.